Przestępczość w naszym kraju rośnie systematycznie. Nie jest to wzrost lawinowy, jednak zauważa się zwiększony udział młodych ludzi w przestępstwach gwałtownych, charakteryzujących się wzmożoną agresywnością i brutalnością. Należy również zaznaczyć, że dane statystyczne prezentują wszystkie popełnione przestępstwa w danym okresie, ale nie uwzględniają liczby czynów popełnianych przez te same osoby. Z licznych rozmów z policjantami dowiadujemy się, że bardzo często zatrzymują osoby karane już wcześniej. Taka sytuacja świadczy o nieskuteczności, a być może o nietrafności zastosowanych przez sąd środków karnych. Należy więc usprawnić egzekwowanie wyroków sądu, ale przede wszystkim należy podjąć odpowiednie działania wychowawcze zarówno w szkole, jak i w domu niepełnoletnich.

Badania wykazują, że niejednokrotnie właśnie spośród dzieci mających niepowodzenia w szkole, w nauce wywodzą się osoby popełniające przestępstwa. Zapewne skutkiem tych niepowodzeń społecznych, oprócz trudności w nauce są trudności wychowawcze, które przejawiają się w postaci wagarów, agresywnego zachowania w stosunku do nauczycieli i kolegów, trudności w nauce i procesie wychowania często są ze sobą sprężone. Systematyczne wagary nie tylko powodują braki w wiadomościach szkolnych i trudności w nauce, ale również sprzyjają nawiązywaniu niewłaściwych kontaktów koleżeńskich, powodują lekceważenie obowiązków, przeszkadzają w dążeniu do systematycznej nauki oraz umożliwiają nieodpowiednie spędzanie czasu. Brak właściwej interwencji ze strony szkoły jak i domu, lęk przed karą za wagary jest często bezpośrednią przyczyną ucieczek z domu. Wagary i ucieczki z domu często wiążą się z piciem alkoholu, odurzaniem się, kradzieżami. Takie negatywne zachowanie otwiera często drogę do grupy przestępczej i wiązania się z osobnikami przestępczymi.

Aktualnie głównym zadaniem dla poprawy życia wszystkich obywateli jest tworzenie społeczeństwa otwartego oraz środowiska życia dostępnego i pożytecznego dla wszystkich. To opiekuńcze społeczeństwo jest gwarantem poprawy jakości poszczególnych jej członków, przy jednoczesnym wsparciu instytucji podejmujących działania opiekuńcze, wychowawcze i interwencyjne. Ze źródeł historycznych dowiadujemy się, że ustanowione normy społeczne stanowiły wyznacznik życia społecznego. Ocena członków społeczności lokalnej była bezdyskusyjna. Właściwa reakcja otoczenia społecznego, adekwatna do sytuacji, oraz powiadomienie w razie potrzeby stosownych instytucji mogą w istotny sposób zwiększyć skuteczność oddziaływań pomocowych. Efektywność działań podejmowanych wobec nieletnich sprawców uzależniona jest w znacznym stopniu właśnie od szybkości reakcji poszczególnych osób lub instytucji będących bezpośrednio w otoczeniu niewłaściwie zachowującego się nieletniego. Niestety zbyt wiele osób wyznaje pogląd, że jeżeli jakiś problem bezpośrednio go nie dotyczy lub kogoś z najbliższego otoczenia, to tak naprawdę nie istnieje, nie warto się nim zajmować. Jest to zachowanie, jeżeli bezpośrednio niegenerujące, to z pewnością przyzwalająca na powielanie zachowań przestępczych. Podsumowując grupy rówieśnicze powstają zwykle w sposób spontaniczny w wyniku naturalnej potrzeby zabawy, kontaktów z innymi dziećmi. W okresie dojrzewania zmniejsza się zależność emocjonalna od rodziców, natomiast rośnie autorytet rówieśników, który wywiera duży wpływ na życie tych młodych ludzi. Uczestnictwo w grupach rówieśniczych jest bardzo pożądane w procesie wychowania, bowiem zaspokaja liczne potrzeby psychiczne i społeczne jednostki, daje również możliwość podwyższania poczucia własnej wartości.