Jeżeli chodzi o określenie uporządkowania działalności związanej z posługiwaniem się całkiem nowymi technologiami teleinformatycznymi, poprzez jej ujęcie w stosowne już ramy prawne, to generalnie na całym świecie istnieją już dwa podejścia. Pierwsze jest to podejście postulujące minimalizowanie interwencji ustawodawcy w czasie rozwój całkowicie nowych technologii. Drugie zaś to podejście, w którym dąży się całkowicie do wprowadzenia regulacji, które obejmują poszczególne aspekty oraz zjawiska bardzo istotne dla wykorzystania właśnie tych nowych technologii, i to wszędzie tam, gdzie jest to jak najbardziej celowo i racjonalnie uzasadnione. Należy również pamiętać, że to drugie podejście wydaje się być znacznie bardziej właściwe, ponieważ pozwala zarówno na eliminowanie dojść ujemnych zjawisk, które związane są z posługiwaniem się nowymi technologiami, jak i wprowadza odpowiednie instrumenty prawne, bez których korzystanie z nowych urządzeń poddaje w wątpliwość jednoznaczną ocenę skutków działań podejmowanych w wirtualnej rzeczywistości. Tempo zaistniałych zmian występujących w funkcjonowaniu państwa jest bardzo szybkie, a samo uzasadnienie zamierzonych efektów nie jest jednak często możliwe bez odpowiedniego wsparcia ze strony naszego państwa. Szereg efektów ma jednocześnie istotne znaczenie dla wdrażania idei społeczeństwa informacyjnego.

Można uznać, że funkcja, iż funkcja ochronna zapewnia swoim obywatelom bezpieczeństwo w zróżnicowanych sferach życia. Kolejną wskazaną funkcją, jest adaptacyjna. Dotyczy ona pomocy w nadążaniu za zmianami, które wynikają z określonego rozwoju cywilizacyjnego jak i również prowadzenie akcji informacyjnej oraz promocyjnej. Trzecią funkcją jaka jest funkcja innowacja. Dotyczy ona zapoczątkowania zupełnie nowych procesów społecznych. Natomiast czwarta funkcja, to funkcja ekonomiczna jest to swoiste zapewnienie odpowiednich działań interwencyjnych oraz logistycznych w owej sferze gospodarki. Na uwagę zasługuje również funkcja regulacyjna. Dotyczy ona tworzenia właściwego otoczenia prawnego dla poszczególnych zachodzących procesów społecznych.

Efektywne państwo charakteryzuje się skutecznością, ekonomicznością, zgodnością z prawem oraz poprawnością w odbiorze społecznym wykonywanych funkcji oraz zadań. Przez wzgląd na przyjęty w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej model ustrojowy, który opiera się na zasadach demokratycznych rządów, dla wskazanych powyżej trzech elementarnych cech uważanych jako dodatkowe kryteria dokonywania oceny sprawności danego państwa, gdzie należy dodać: praworządność i efektywność, przejrzystość oraz spójność, a także funkcjonalność i otwartość. Państwo efektywne i sprawne to również państwo, którego wypracowany system finansów publicznych daje możliwość realizacji ustalonych celów strategicznych oraz koncentracji dostępnych już zasobów na kluczowych obszarach patrząc na politykę rozwoju, jak i pomiar oraz stałe podnoszenie i wzrost efektywności wydatków publicznych, a także powiązanie alokowania środków publicznych ze środkami, które są osiągane przez ich dysponentów. Klarowny i ukierunkowany na wyniki, a także umożliwiający przypisanie określonej odpowiedzialności za realizację zadań oraz wewnętrznie spójny cały system finansów publicznych określa bowiem warunek niezbędny do sprawnego rządzenia całym państwem.